Twierdzenie mym przeznaczeniem, czyli motta żon Henryka VIII

W dzisiejszych czasach nastała moda na mienie motta, czyli stwierdzenia, którym kierujemy się w życiu. Jednak nie wyklucza to tego, iż już pięć wieków wcześniej, szczególnie wśród warstwy najbardziej uprzywilejowanej także normalne było mieć daną sentencję, jaka nas określała. Niepodważalną prawdą jest to, iż zdecydowanie dawniej bardziej przestrzegało się założonego motta, które zwykle raz wybrane zostawało przy człowieku na całe życie. Oczywiście tradycji stało się zadość i każda z henrykowskich żon takie oto motto posiadała. W dodatku nie można zaprzeczyć, że te panie nie wybrały jakiś bezsensownych stwierdzeń za swój duchowy przewodnik, lecz dokładnie rozpatrzone, w pełni określające ich charaktery sentencje.

Katarzyna Aragońska: ~Humble and loyal~ [pol.~Pokorna i wierna~]

Anna Boleyn: ~The most happy~ [pol.~Najszczęśliwsza~]

Jane Seymour: ~Bound to serve and obey~ [pol.~Zobowiązana służyć i słuchać~]

Anna z Kleve: ~God send me well to keep~ [pol.~Bóg posłał mnie, aby utrzymać się dobrze~]

Katarzyna Howard: ~No other will but his~ [pol.~Żaden inny, lecz on~]

Katarzyna Parr: ~To be useful in all I do~ [pol.~Być użyteczna we wszystkim co robię~]

 
*wszystkie zdjęcia, fotografie użyte w tym poście w pełni zostały edytowane (filtr, napis-motto) przeze mnie.


Na koniec tego posta chciałabym zamieścić filmik, który stworzyła stała i wierna czytelniczka naszego bloga, Elizabeth Alexandra G. (Eli). Dzieło to zadedykowała adminkom tego bloga, czyli nam. Jest to świetne podsumowanie tego posta, jak i wszystkich dotychczasowych postów na temat żon Henryka.

Która żona Henryka VIII była najlepsza? {Wasze wypowiedzi}

Hania S , 17.01.2016
Anna Boleyn.Przeżyła 29 lat,skończyła na szafocie,nie ona jedna.Matka Elżbiety !.Nie chciała zostać kochanka,była na to zbyt dumna.Ożenił się z nią,ale wszystkie osoby dramatu srogo za to zapłaciły.Ona pierwsza z jego żon spotkała się z morzem pomówień i nienawiści.Mroczne czasy i historie.

 Elizabeth Roberts , 17.01.2016

Anne Bolyen, she was brave courageous and never surrendered. She was smart and took great caution in her life. She was friendly and well traveled as well. 

Davina marie Boleyn Alford , 11.01.2016
I love Anne Boleyn so much because she helped changed religion to what many Christians believe in now. She was as strong as any man. She died for the sake of Elizabeth. She gave us a great monarch. She was not afraid. She was a great style icon. Anne noted to be one of the most important queens of history. She made me want to be her. She loved henry even though his love was not there. Anne Boleyn was innocent. That's why I love Anne Boleyn soooooooo much 


Elizabeth Alexandra G. (Eli) , 09.01.2016
Proszę bardzo~ Cóż, trudne pytanie... W każdej z nich było coś niezwykłego: w Katarzynie Aragońskiej niezłamana siła, w Annie Boleyn urok i spryt, w Jane nieskazitelność i łagodność, w Annie Kliwijskiej rozum i rozwaga, w Katarzynie Howard wolność ducha i marzycielstwo, za to w Katarzynie Parr dojrzałość i zaradność. Mi charakterem najbliżej jest do Anny Kliwijskiej, chociaż i Kasię Parr bardzo lubiłam. Obie przyjaźniły się z obiema córkami Henryka i służyły mu dobrymi radami. Dodatkowo obie były podobnie wykształcone i otwarte na świat. Trudno mi wybrać jedną z nich, ale jeśli muszę, to wybiorę panią Parr~

 

Zofia Kornaga , 11.01.2016

Anna Kliwijska-umiejętność gry w karty oraz mądrość pomogły jej zachować głowę. Brak (podobno) urody pomógł jej,dobrze,w spokoju żyć (w bezpiecznej odległości od tyrana)... Pozdrawiam :) Widzę,że zewnętrznie, ciągle się  zmieniacie dziewczyny...

Późne lata Henryka VIII

Jedyny ocalały syn Henryka, Edward książę Kornwalii, nie był zdrowym dzieckiem. Dlatego też Henryk pragnął ponownie się ożenić, aby zagwarantować sobie męskiego potomka i następcę. Tomasz Cromwell zasugerował Annę Kliwijską, siostrę protestanckiego księcia Kleve, który był postrzegany jako ważny sojusznik w razie katolickiego ataku na Anglię. Hans Holbein młodszy został wysłany do Cleves, aby namalował dla króla portret Anny. Po obejrzeniu wyidealizowanego wizerunku, a także nakłoniony przez pochlebne opinie wypowiadane przez jej dworzan, Henryk zgodził się poślubić Annę. Ślub odbył się 6 stycznia 1540.
Wkrótce potem Henryk zapragnął jednak zakończyć małżeństwo, nie tylko z powodów osobistych, ale również politycznych. Książę Kleve wdał się w spór z cesarzem rzymsko-niemieckim, z którym Henryk wolał nie zadzierać. Królowa Anna była wystarczająco inteligentna, aby nie utrudniać Henrykowi dążenia do anulowania małżeństwa. W zamian otrzymała tytuł "drogiej królewskiej siostry" i dał jej pierwszeństwo przed wszystkimi damami królestwa (oprócz żony i córek) oraz zamek Hever, wcześniejszą rezydencję rodziny Anny Boleyn. Tomasz Cromwell w tym czasie popadł w niełaskę ze względu na swoją rolę w planowaniu tego związku, został następnie pozbawiony praw i ścięty. Urząd wicekróla ds. duchowych, utworzony specjalnie dla niego, nie został ponownie obsadzony i do dnia dzisiejszego pozostaje wolny.
28 lipca 1540 – tego samego dnia, kiedy lord Essex został stracony – Henryk poślubił młodziutką Katarzynę Howard, kuzynkę Anny Boleyn. Niedługo po ślubie królowa Katarzyna wplątała się jednak w romans z dworzaninem Thomasem Culpeperem. Zatrudniła też Francisa Derehama (który był z nią wcześniej nieoficjalnie zaręczony i miał z nią przedślubny romans) jako swojego sekretarza. Tomasz Cranmer, będący w opozycji do możnej katolickiej rodziny Howardów, zwrócił królowi uwagę na dowody działalności królowej Katarzyny. Mimo że początkowo Henryk odmówił uznania zarzutów, pozwolił jednak Cranmerowi poprowadzić śledztwo, które zaowocowało wciągnięciem w to samej Katarzyny. Podczas przesłuchania królowa mogła przyznać się do uprzedniej umowy małżeńskiej z Derehamem – co uczyniłoby jej późniejszy ślub z Henrykiem nieważnym – ale zamiast tego zeznała, że Dereham zmusił ją do cudzołóstwa. W międzyczasie Dereham ujawnił związek Katarzyny z Tomaszem Culpeperem.
W grudniu 1541 Culpeper i Dereham zostali straceni. Katarzynę skazano nie podczas rozprawy sądowej, ale poprzez Akt Utraty Praw, uchwalony przez parlament. W akcie wyliczano dowody przeciw królowej i Henryk musiałby wysłuchać całego tekstu przed udzieleniem królewskiej zgody. Ponieważ "powtarzanie tak smutnej historii i relacjonowanie tak haniebnego występku" w obecności króla "mogłoby otworzyć ranę już zabliźniającą się w królewskim sercu", do aktu włączono specjalną klauzulę pozwalającą pełnomocnikom rządowym na udzielenie królewskiej zgody w zastępstwie króla. Taka metoda zatwierdzania dokumentów nie była nigdy wcześniej używana, lecz podczas rządów następców Henryka zastąpiła tradycyjne osobiste uczestnictwo władcy w obradach parlamentu.
Małżeństwo Katarzyny anulowano krótko przed jej egzekucją. Podobnie jak w przypadku Anny Boleyn, Katarzyna Howard nie mogła być winną cudzołóstwa, jeżeli małżeństwo od początku było nieważne. Ponownie argument ten został zignorowany i Katarzyna została stracona 13 lutego 1542 mając ok. 18 lat.
Henryk poślubił ostatnią żonę, majętną wdowę Katarzynę Parr w 1543. Sprzeczali się o religię; jego pozycje wobec ruchów reformatorskich w Europie pozostawały konserwatywne, ona była natomiast ich zwolenniczką, mimo otrzymanej edukacji katolickiej. Jej zachowanie niemal doprowadziło ją do zguby, ale ocaliła siebie samą pokazem uległości i posłuszeństwa. Pomogła Henrykowi pojednać się z jego dwiema pierwszymi córkami, lady Marią i lady Elżbietą. W 1544 ustawą parlamentu przywrócono im miejsce w linii sukcesji zaraz po Edwardzie, księciu Kornwalii, mimo że wciąż uznawane były za dzieci z nieprawego łoża. Ta sama ustawa pozwalała Henrykowi na ustalanie

kolejności dziedziczenia tronu według własnej woli.

Konkurs

Ostatni konkurs w naszym wykonaniu cieszył się bardzo dużym odzewem za co Wam bardzo dziękujemy!
Z okazji już ponad 2000 tysięcy wyświetleń organizujemy kolejny Tudorowski konkurs!!!

ZASADY KONKURSU:
- Musicie w minimum trzech zdaniach opisać Waszą ulubioną żonę Henryka VIII Tudora (za jakie cechy ją lubicie, co Was w niej najbardziej interesuje itp.)
- Następnie Waszą wypowiedź wysłać nam na naszego oficjalnego maila - thetudorspolska@gmail.com, w treści wiadomości wpisując BLOG THE TUDORS - KONKURS i wasze imię (nie musi być prawdziwe) lub nick internetowy.

Przykładowe zgłoszenie do konkursu:

 BLOG THE TUDORS - KONKURS    (Patrycja) lub (xXLovciamxX)

 Moją ulubioną żoną Henryka VIII jest Katarzyna Aragońska. Lubię ją za jej bezgraniczną odwagę i spokój (którego mi brakuje ;D). Katarzyna zainteresowała mnie swoją ogólną tajemniczością. 

Wypowiedź napisana najciekawiej, z pomysłem zostanie wynagrodzona!
 
Na wasze zapewne wielce twórcze dzieła czekamy do 2 października 2015 roku.

Podpisy żon Henryka VIII

W dzisiejszym niedługim poście chciałam Wam pokazać podpisy sześciu żon Henryka VIII Tudora.

- Katarzyna Aragońska;

 Znaczące zawijanie ogonków oznacza odwagę i rozwagę. Jednakże małe literki umieszczone w środku podpisu świadczą o delikatnej nieśmiałości. Podkreślenie nazwiska mówi o swojej znaczącej pozycji - królowej.

- Anna Boleyn;

Wysokie A świadczy o poczuciu dumy ze swojego pochodzenia. Dalsza część podpisu mówi o niezależności od nikogo. Proste litery dają do zrozumienia o tym, że Anna uwielbiała być w centrum uwagi. A znaczące podkreślenie podpisu oznacza duszę towarzystwa.

- Joanna Seymour;

Widocznie pochyły, idący w górę podpis świadczy o dążeniu do celu, nawet po trupach. Bardzo wykręcone litery oznaczają zamknięcie w sobie. A średni rozmiar liter mówi o tym, iż Joanna mogła przystosować się do każdej sytuacji.

- Anna Kliwijska;

Imię napisane drukowanymi literami mówi o możności i władzy. Zaś powyginana dalsza część podpisu świadczy o skrytości i utrzymywaniu emocji w sobie. Dodawanie ogonków oznacza skoncentrowanie i pilność w tym co robimy.

- Katarzyna Howard;

Duże litery dają oznakę wygadania i nieostrożności. A niezwyczajna czcionka mówi o wielkiej, dziecinnej i bezgranicznej ufności.

- Katarzyna Parr;

Proste K mówi o dużej rozumności. Niewielkie literki, o istotnym kształcie oznaczają niewiedzę i podatność na opinię innych. Natomiast wzożaste podkreślenie daje do zrozumienia o wielkiej tolerancji do otoczenia.

Śmierć Katarzyny Howard

Katarzyna została odosobniona w swych komnatach i pozostawiona pod strażą, wielokrotnie w tym czasie przesłuchiwana przez doradców króla. Pierwotnie Henryk miał się z nią rozwieść i oddalić ją, jednak na nieszczęście Katarzyny został przechwycony jej list miłosny do Culpepera. To spowodowało natychmiastowe oskarżenie o niewierność, co w przypadku królowej oznaczało też zdradę stanu. Zimą 1541 roku Katarzynę uwięziono w opactwie Syon Abbey Middlesex, odbierając jej zarazem tytuł królowej. 10 grudnia 1541 r. wykonano wyroki śmierci na Thomasie Culpeper (został ścięty) i Francisie Derehamie (został powieszony i poćwiartowany) w Tyburn. Zgodnie ze zwyczajem ich głowy umieszczono na Moście Londyńskim. Uwięziono również wielu członków rodziny Norfolków, z wyjątkiem księcia Norfolk, który 14 grudnia napisał do króla list, w którym całą winę zrzucał na siostrzenicę i macochę i wyjaśniał że nie ma z tym nic wspólnego. Wszyscy uwięzieni Norfolkowie zostali skazani na dożywocie i przepadek mienia, po pewnym czasie ich wypuszczono i przywrócono dobra.

Natomiast sprawa królowej została wniesiona pod obrady parlamentu w styczniu 1542 r. Zmieniono prawo tak, że umożliwiało egzekucję królowej za ukrywanie historii swojego życia seksualnego przed królem lub oraz cudzołóstwo w trakcie małżeństwa. To czyniło bezprzedmiotowym odwoływanie się do umowy przedmałżeńskiej z Francisem i w ten sposób podważanie ważności małżeństwa. 10 lutego Katarzynę przewieziono do londyńskiej twierdzy Tower i następnego dnia nowy przepis uzyskał akceptację króla i egzekucję wyznaczono na 7 rano 13 lutego 1542 w poniedziałek. W noc przed egzekucją Katarzyna poprosiła kata, aby przyniósł do jej celi (cele dla osób wysokiego rodu w Tower of London różniły się znacznie od tych zwyczajnych dla plebsu) pieniek, na którym miała zostać następnego dnia ścięta, aby móc wypróbować ułożenie głowy. W dniu egzekucji zachowywała spokój, choć była blada i potrzebowała pomocy by wejść na podwyższenie. Wygłosiła mowę podczas której nazwała swoją karę "słuszną i sprawiedliwą" i prosiła o łaskę dla rodziny oraz modlitwę za jej duszę. Według popularnej i podważanej przez historyków legendy jej ostatnie słowa brzmiały Kochałam Culpepera. Umieram jako królowa, choć wolałabym być jego żoną. Kat ściął jej głowę jednym ciosem topora (a nie miecza jak Annę Boleyn). Razem z nią wyrok śmierci wykonano na jej damie dworu Jane Parker, która uwięziona oszalała, wprawdzie prawo zakazywało egzekucji osób chorych psychicznie, ale Henryk je zmienił. Obie pochowano w nieoznaczonym grobie w pobliskiej kaplicy St Peter ad Vincula na terenie zamku Tower of London, obok kuzynki i poprzedniczki u boku Henryka VIII, Anny Boleyn. W roku 1876 odnaleziono i zidentyfikowano szczątki obu byłych królowych i przeniesiono do osobnej krypty przed głównym ołtarzem[1]. W czasach królowej Wiktorii dokonano renowacji kaplicy i choć nie zidentyfikowano szczątków Katarzyny wśród odnalezionych kości została upamiętniona na tablicy ku czci wszystkich, którzy zginęli w Tower.

Niektórzy badacze przypuszczają, iż Katarzyna nie zostałaby stracona, gdyby się nie przyznała do winy (ponoć król chciał ją oszczędzić), a Dereham by milczał o Culpeperze (Dereham jednakże przestraszył się możliwości tortur i ujawnił wszelkie szczegóły). Ale skoro do tego doszło, wyrok wówczas za zdradę stanu (bo za takie uznawano wiarołomstwo królowej, która musiała być poza wszelkimi podejrzeniami) mógł być tylko jeden.