Jaki ojciec, taka córka

   Elżbieta I najwidoczniej odziedziczyła wybuchowy temperament i okrutną naturę po swym ojcu Henryku VIII. Dlaczego?

•  Kiedy umarła jej siostra Maria, Elżbieta powiedziała " Takie są wyroki boskie i przyjmujemy je z zachwytem".
• Wydała wyrok na Marię Stuart...a Henryk kazał stracić jej matkę <Annę Boleyn>. Ale Elżbieta przynajmniej przeprosiła Jakuba I za śmierć jego matki.
• Nie zawahała się posłać do kata swojego bliskiego przyjaciela, earla Essex.. podobnie jak Henryk skazał Tomasza Morusa.
• Zachowywała się jak rozwydrzone dziecko. Szczypała i kopała swojego sekretarza Williama Davidsona, jeśli zrobił coś nie po jej myśli, i stale wyrzucała go za drzwi. Choleryczny Henryk też okrutnie potraktował swego lojalnego doradcę Tomasza Wolseya, gdy ten nie potrafił załatwić mu upragnionego rozwodu.

Źródło: Książka "Strrraszna Historia" autorstwa Terry Deary

Okrutny mąż Marii I

     Czy mąż Marii I, zwanej Krwawą Marią był taki wspaniały? Odpowiedź jest prosta: Nie. Jej małżonek, Filip, król Hiszpanii bardzo skrzywdził Marię. W jaki sposób?

• Zaraz po ślubie powrócił do Hiszpanii, tym samym łamiąc żonie serce.
• Nie zapomniał jednak o angielskim tronie i na wypadek, gdyby chorowita Maria szybciej zmarła, filtrował za życia żony z jej siostrą Elżbietą, późniejszą Elżbietą I.
• Długo rościł pretensje do tronu Anglii. Niemal 30 lat po śmierci Marii usiłował objąć tron z pomocą swojej Niezwyciężoną Armadą. Został jednak zwyciężony.
• Był o wiele bardziej okrutny dla niekatolików w Hiszpanii niż Maria dla angielskich protestantów.

Źródło: Książka "Strrraszna Historia" autorstwa Terry Deary

Krwawa egzekucja hrabiny Salisbury

27 maja 1541 roku została ścięta Margaret Pole, hrabina Salisbury, matka kardynała Reginalda Pole'a. Wyrok wykonano po dwóch latach jej więzienia w Tower. Dumna hrabina nie chciała odejść z pokorą. Ponoć kat dosłownie porąbał jej ciało na kawałki, goniąc ją po szafocie.

Egzekucja Jerzego Boleyn'a

17 maja 1536 r. został ścięty Jerzy Boleyn. Przed śmiercią wygłosił długą przemowę, w której bronił swej wiary oraz zachęcił ludzi aby ‘nie pokładali nadziei w marnościach tego świata’ lecz ‘w Bogu’ :

“Moi panowie, nie przybywam tu jako kaznodzieja, by was pouczać, lecz po to aby umrzeć, gdyż prawo upomina się o mnie i prawu oddaję się do dyspozycji.”

Do ostatniej chwili wielu ludzi wierzyło, iż Jerzy Boleyn zostanie ułaskawiony. Niestety, brat Królowej został ścięty. Do dzisiaj zachowały się nieliczne portrety Jerzego – prawdopodobnie wszystkie jego autentyczne XVI-wieczne podobizny (jak i jego siostry) zostały zniszczone, a dziś możemy podziwiać jedynie repliki dzieł z późniejszych lat. Królowa Anna Boleyn widząc z okna egzekucję swojego brata, na cześć jego rozlanej na szafocie krwi, określiła 17 maja jako 'ten krwawy dzień' [ang. this bloody day]. Nazwa ta przetrwała do czasów teraźniejszych, gdzie współcześni historycy omawiając to wydarzenie, niezwykle często używają epitetu Anny, który, jak twierdzą, uważają za najbardziej stosowny.

Dziś mija 480 rocznica egzekucji Jerzego, brata kontrowersyjnej królowej.

Klątwa i upadek Tudorów...

Post zacznę na skrawku rozmowy Henryka VII z Elżbietą York:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
- Musisz opuścić swoje komnaty.- rzekę głucho. [...]
- A twoim zdaniem się ukrywam?- zapytał.
- O, tak!- odpowiedziałam bez cienia wahania.
[...]- Czy twoim zdaniem źle postąpiłem?- pyta.- Zgrzeszyłem, zabijając tamtych dwóch?
- Tak- odpowiadam.- I boję się, że przyjdzie nam zapłacić za twój grzech.
- Nadal uważasz, że pochowamy syna, stracimy wnuka, a nasz ród zakończy się na Królowej Dziewicy?- pyta, nie kryjąc goryczy.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Autorka książki "Biała księżniczka" pisze:
~ W głównej mierze jest to fikcyjna opowieść o historycznej zagadce [...]~

Nie zmienia to jednak faktu, iż dana sytuacja mogła mieć miejsce... Dobrze wiemy, że Elżbieta York wraz z matką rzuciły klątwę na tego, kto zabił jej braci, która mówiła o:
~ Ten kto zabił mych braci skończy swój ród na Królowej Dziewicy, tracąc syna i wnuka~

Właśnie tak stało się w dynastii Tudorów... Artur zmarł szybko, Henryk miał syna, który żył 16 lat, rod zakończyła Elżbieta I... czy to wszystko ma jakiś związek z klątwą? Może to tylko Bóg płatał nam figle? Być może klątwa nie istniała...

Na zawsze zostanie to wszystko tajemnicą...

Twierdzenie mym przeznaczeniem, czyli motta żon Henryka VIII

W dzisiejszych czasach nastała moda na mienie motta, czyli stwierdzenia, którym kierujemy się w życiu. Jednak nie wyklucza to tego, iż już pięć wieków wcześniej, szczególnie wśród warstwy najbardziej uprzywilejowanej także normalne było mieć daną sentencję, jaka nas określała. Niepodważalną prawdą jest to, iż zdecydowanie dawniej bardziej przestrzegało się założonego motta, które zwykle raz wybrane zostawało przy człowieku na całe życie. Oczywiście tradycji stało się zadość i każda z henrykowskich żon takie oto motto posiadała. W dodatku nie można zaprzeczyć, że te panie nie wybrały jakiś bezsensownych stwierdzeń za swój duchowy przewodnik, lecz dokładnie rozpatrzone, w pełni określające ich charaktery sentencje.

Katarzyna Aragońska: ~Humble and loyal~ [pol.~Pokorna i wierna~]

Anna Boleyn: ~The most happy~ [pol.~Najszczęśliwsza~]

Jane Seymour: ~Bound to serve and obey~ [pol.~Zobowiązana służyć i słuchać~]

Anna z Kleve: ~God send me well to keep~ [pol.~Bóg posłał mnie, aby utrzymać się dobrze~]

Katarzyna Howard: ~No other will but his~ [pol.~Żaden inny, lecz on~]

Katarzyna Parr: ~To be useful in all I do~ [pol.~Być użyteczna we wszystkim co robię~]

 
*wszystkie zdjęcia, fotografie użyte w tym poście w pełni zostały edytowane (filtr, napis-motto) przeze mnie.


Na koniec tego posta chciałabym zamieścić filmik, który stworzyła stała i wierna czytelniczka naszego bloga, Elizabeth Alexandra G. (Eli). Dzieło to zadedykowała adminkom tego bloga, czyli nam. Jest to świetne podsumowanie tego posta, jak i wszystkich dotychczasowych postów na temat żon Henryka.

Katarzyna- czy to imię odzwierciedla charakter 1 żony Henryka VIII?

Imię Katarzyna (Catherine, Katy, Katherine, Cathrin) pojawiało się wielokrotnie w czasach Tudorów. Między innymi tak nazywała się pierwsza żona Henryka VIII.

Pochodzenie

Katarzyna jest to imię pochodzenia greckiego, od słowa katharos i oznacza: czysta, dziewicza, bez skazy. W Polsce występuje od XIII wieku.

Jaka jest Katarzyna?

Często można przeczytać, iż imienniczki Katarzyny są choleryczkami, ale czy taka jest prawda? Jeżeli tak by było wszystkie trzy żony miałyby taki sam charakter, a tak nie było, prawda? Catherine of Aragon była spokojna, choć potrafiła pokazać swoje 'fochy'. Była bardzo mądra i rozważna. Wprost idealna dla Henryka. Nie odchodziła z założonymi rękoma.

Pamiętajcie, internet nie przewiduje charakteru!

Już niedługo będzie post z wywiadem na temat Katarzyny Aragońskiej i post o jej wadach i zaletach!

Henryk VII - Ciekawostki i fakty

                                                         

1.      Henryk VII panował w latach 1485 – 1509.

2.       Zasłynął z pogodzenia walczących rodów w Wojnie Dwóch Róż i przywracając królestwu jedność.

3.       Król mocno ściskał w garści pieniądze, bo szkoda mu było ich wydawać.

4.       Co najmniej dziesięć osób miało większe prawa do tronu niż Henryk Tudor – chociażby jego własna matka, jednak on nie lękał się rebelii i wszędzie węszył spiski konkurentów.

5.      Władca miał ulubione zwierzę – małpę. Ponoć pewnego razu zwierz wkradł się do gabinetu króla i podarł zapiski, które prowadził. Ponieważ zawierały uwagi o ludziach z dworu, można podejrzewać, iż to któryś z dworzan wprowadził tam małpkę.

6.       Henryk VII był bardzo schorowany i lekarze nie potrafili mu pomóc. Nie pożył zbyt długo, ale przynajmniej umarł śmiercią naturalną ( w przeciwieństwie do wielu innych władców, którym nić życia przeciął przedwcześnie miecz, lub katowski topór ). 

<Przyda się dla osób na III etap konkursu>


Źródło: Książka "Strrraszna Historia" autorstwa Terry Deary

Bolesna strata i ponowna nadzieja - tajemnicza ciąża Katarzyny Aragońskiej

Nocą, 30 stycznia, będąc w około siódmym miesiącu ciąży, królowa poczuła lekki ból w kolanie. Wydawało się, że to nic poważnego, a jednak jeszcze tej samej nocy – przedwcześnie – rozpoczął się poród, zakończony niestety tragicznie. Katarzyna straciła córkę. Ból był tak wielki, że królowa przyrzekła wysłać swój bogato zdobiony diadem św. Piotrowi Męczennikowi i powierzyła tę misję siostrzenicy hiszpańskiego podskarbiego. Zgodnie z poradą ojca Diego, poronienie trzymano w tajemnicy przed dworem, a o wszystkim wiedział tylko on sam, król, dwie hiszpańskie damy dworu i chirurg, prawdopodobnie Jehan Veyrier. Tymczasem po kilku dniach brzuch królowej wciąż był zaokrąglony i nic nie wskazywało na to, by miał odzyskiwać swój dawny wygląd. 

To wystarczyło, by przekonać chirurga, że królowa nadal jest w ciąży. Katarzyna pragnęła wierzyć, że była to ciąża mnoga, a ona poroniła tylko jedno z bliźniąt. Nie powinno nas dziwić, że Katarzyna dała się przekonać ludziom, których zadaniem było odczytywanie sygnałów jej ciała. Jej własne, gorące pragnienie posiadania dziecka, połączone z równie wielkim pragnieniem Henryka, czyniło ją podatną na sugestie, że nadal nosi w łonie zdrowe dziecko, ucieleśnienie ich sukcesu małżeńskiego i dynastycznego, znak, że warto było znosić długie lata niedoli. Czekała więc nadal pełna nadziei, że w marcu na świat przyjdzie drugi potomek, wyczekany książę. I nikt na dworze nie przypuszczał nawet, że może być inaczej…

11 lutego - tajemnicza data Elżbiety York

11 lutego 1466 roku w Pałacu Westminster przyszła na świat królowa Anglii i zarazem żona Henryka VII Tudora, Elżbieta York. Zaledwie 37 lat później, 11 lutego 1503 roku w Pałacu w Richmond nagle umiera. Czy to przypadek, iż matka jednego z najwybitniejszych monarchów XVI - wiecznej Europy, Henryka VIII odchodzi z tego świata w dniu swoich urodzin? Czy do jej śmierci przyczyniła depresja po tragicznej utracie ukochanego syna, Artura? To już na zawsze pozostanie tajemnicą...

Ceremonia ubierania

Fragment stróju Henryka uszytego na potrzeby serialu

Dzień króla wypełniały rytuały i ceremonie. Każda czynność – ubieranie się czy spożywanie posiłków – przypominały namaszczeniem uroczystość o charakterze niemal religijnym. Strój króla składał się z lnianej koszuli, na którą wkładano bogato zdobiony dublet. Na nogi zakładano pończochy (ówczesny mężczyzna podkreślał swe zgrabne łydki i umięśnione nogi), spodnie oraz przyczepiano ozdobny mieszek. Strój odzwierciedlał pozycję osoby, zatem król musiał być najlepiej ubranym mężczyzną w królestwie. Henryk rocznie wydawał na stroje sumy przekraczające w przeliczeniu równowartość dzisiejszych 2 milionów funtów. Dublety i płaszcze ozdabiano drogocennymi kamieniami – rubinami, szmaragdami i diamentami. Złote łańcuchy, jakie zakładał, często ważyły więcej niż 3 kg, a na palcach nosił pierścienie wartości rocznych dochodów niektórych ze swoich poddanych.

Replika stroju Heneyka VIII

W serialu 'Dynastia Tudorów' strojami starano się nawiązać jak najbardziej do orginalnego ubioru tamtej epoki

Śmierć Thomasa Greya

10 października 1530 roku umarł Thomas Grey, 2. markiz Dorset – angielski dworzanin, żołnierz i właściciel ziemski. Był wnukiem królowej Elżbiety Woodville i jej pierwszego męża, Johna Greya, oraz dziadkiem Jane Grey, zwanej dziewięciodniową królową.

Hever Castle - zamek Anny Boleyn

Hever Castle

Hever Castle położony jest w miejscowości Hever w Kent, około 50 km na południowy wschód od Londynu. Został zbudowany w XIII w. Najstarsza część zamku brama powstała w 1270 r. Od około 1462 r. był własnością rodziny Boleyn. Na początku XVI w. mieszkała w nim wraz z rodzicami i rodzeństwem Anna Boleyn, druga żona króla Henryka VIII Tudora. Ojciec Anny Tomasz Boleyn odziedziczył zamek w 1505 r. W 1536 r. po śmierci Anny Boleyn zamek przeszedł w ręce Henryka VIII. W 1540 r. po unieważnieniu małżeństwa zamieszkała w nim czwarta żona Henryka VIII Anna z Kleve. Po jej śmierci zamek miał wielu właścicieli. W 1903 r. został kupiony i odnowiony przez amerykańskiego milionera Williama Waldorfa Astora. Obecnie zamek jest udostępniony dla zwiedzających.

Ogród różany Haver Castle

Początek procesji koronacyjnej Marii Tudor

30 września 1553 roku o godzinie 3 po południu przy wtórze armat i dźwięku dzwonów Maria Tudor, jako dziedziczka Henryka VIII, opuściła Tower of London, by rozpocząć swoją procesję koronacyjną.

Maria Tudor – królowa Francji

Maria Tudor z małżonkiem Ludwikiem XII, ok. 1514 roku.

Osiemnastoletnią angielską księżniczkę Marię Tudor wydano za niemal trzykrotnie od niej starszego króla Francji – Ludwika XII. Małżeństwo było do cna polityczne i pieczętowało sojusz między dwoma krajami. Młoda królowa nie zdążyła się nacieszyć nowo zdobytą pozycją – szybko stała się problemem i powodem dyplomatycznego impasu.  

„Rumiana róża” przybywa do Paryża

Portret króla Ludwika XII

Przygotowania do koronacji ruszyły pełną parą. W każdym mieście po drodze do Paryża Maria korzystała ze swojego prawa do amnestii, co musiało przyprawiać lokalnych urzędników o ból głowy, ale jej przysporzyło popularności wśród poddanych. Zwyczajowo nie wolno było jej wjechać do stolicy przed koronacją, więc odbyła się ona 5 listopada. Biskup Bayeux wręczył królowej pierścień, berło i laskę sprawiedliwości, po czym Maria usiadła na tronie, wysłuchała mszy i przyjęła Najświętszy Sakrament. Przez cały ten czas Franciszek trzymał nad jej głową koronę, która okazała się dla królowej zbyt ciężka.
Wjazd do Paryża odbył się z pompą pomimo fatalnej pogody. Paryżanie wylegli tłumnie na ulice, które wcześniej udekorowali liliami i różami, niektóre przybrano jedwabiem i arrasami. Królową porównywano do „rumianej róży”, rosnącej w ogrodach Jerycha – kwiatu pojawiającego się w wielu współczesnych romansach i oznaczającego dla mieszkańców Paryża wcielenie miłości. Ludwika porównywano do słońca, a Marię do księżyca. Pełen wrażeń dzień okazał się dla królowej tak męczący, że… zasnęła w trakcie wieczornego przyjęcia i trzeba ją było zanieść do jej komnat.

Narodziny Elżbiety I

7 września 1533 roku w Greenwich urodziła się przyszła królowa Elżbieta I, córka Henryka VIII i jego drugiej żony Anny Boleyn. Narodziny córki były dla królewskiej pary dużym rozczarowaniem, tym bardziej że wszyscy nadworni astrologowie przepowiadali królowi narodziny upragnionego księcia.

Śmierć Katarzyny Parr

5 września 1548 roku w Sudeley Castle zmarła Katarzyna Parr, szósta i ostatnia żona Henryka VIII. Królowa wdowa zmarła na skutek komplikacji poporodowych, po urodzeniu córki Marii.

Śmierc Roberta Dudleya

 

 

4 września 1588 roku w swoim domu w Cornbury zmarł Robert Dudley, hrabia Leicester, faworyt i prawdopodobnie ukochany królowej Elżbiety I. Hrabia Leicester od dłuższego czasu skarżył się na dolegliwości żołądkowe i wyjechał do Buxton, aby skorzystać z właściwości leczniczych tamtejszych wód. Rozpoczał podróż 26 sierpnia, a dwa dni później, wiedząc, że zbliża się koniec, podyktował swój ostatni list do Elżbiety I. Zmarł kilka dni później.

Lady Jane Grey

Lady Jane Grey urodziła się prawdobodobnie 12 października 1537 w Bradgate Park, jako najstarsza córka Henryka Grey'a i Frances Brandon (córka Marii Tudor, siostry króla Henryka VIII). Jane miała dwie młodsze siostry: Katarzynę i Marię. Była bardzo dobrze wykształcona. 10 lipca 1553 została ogłoszona królową Anglii. 11 lipca uznała to Rada Królewska, a 12 lipca otrzymała insygnia koronacyjne, ale do ceremonii nie doszło. Jednak 9 lipca księżniczka Maria wyjechał do Norfolk, gdzie została uznana królową. Następnie udała się do Londynu zyskując jeszcze większe poparcie, po czym 19 lipca ojciec lady Jane zmuszony był oświadczyć jej, że przestała być królową. 12 lutego została ścięta w Tower of London.

Narodziny Marii Seymour

Zamek Sudeley

30 sierpnia 1548 roku w zamku Sudeley  przyszła na świat Maria Seymour, córka Katarzyny Parr, szóstej żony Henryka VIII, i jej męża Tomasza Seymoura. Po śmierci matki (Katarzyna Parr zmarła w wyniku gorączki połogowej) i ścięciu ojca oskarżonego o zdradę, Maria została sierotą jako siedmiomiesięczna dziewczynka. Zmarła najprawdopodobniej w wieku dwóch lat.